ferie zitt
ferie zitt
oh wàs e scheeni zitt d’ ferie zitt !
links ùnn rechts kümm e seel
am strànd veseucht mit eel
so einsàmkeit findsch niergends meh
in gùmmistiffel hüppse mir in’s schwàrze meer
s’begriesse’ n’uns prächtischi fejel stiff geteert
e riese tànker sinkt, bie owerot
màtrose winke friendlich vùmme rettungs boot
mit strohhùet sùnnebrille leje mir im sànd
geziert mit cola bikse flàsche ohne pfànd
e riese wollick strämt, s’isch àllerhànd
e gsùnder gstànk witt ùnn breit iwwer s’gànze lànd
ferie zitt
oh wàs e scheeni zitt
d’ferie zitt
vebrennt laafe mir rùm
denn d’hütt isch aani wùnd
unn billisch komme mir ùm d’rùnd
z’nàcht’s sperre mir ùns in in ùnsrem ferie hüss
es wird nämlich ze gfärlich s’dröjt ke mensch meh nüss
s’spàziere jùngi litt, mi’m stààlhelm rùm
mit isestànge, lederstiffel, schäfferhùnd
mir esse curry wirschtle àm abzùgskànàl
d’nàtür isch hàrt ùnn wild,dess isch ùns gànz egààl
denn ùff de autobààn, im ferie wààn
erinn’re mir ùns ùffem rùckwej drààn !
ferie zitt
oh wàs e scheeni zitt
d’ferie zitt
s’nächscht joor geht’s widder loos
wie fraje mir ùns bloos
uff d’ferie zitt im pàràdies so sorjeloos
haut de page